kamercetintassiirler
3 Takipçi | 4 Takip
Kategorilerim

Şiir

Sağlık

Müzik

Diğer İçeriklerim (61)
Tüm içeriklerim
Takipçilerim (3)

ELLERİME GÜNEŞ DÜŞTÜ

2012-04-22 22:35:34

Yorum : Kamer Çetintaş Şiir : Pervin Beyhan TEKTEL

 

ELLERİME GÜNEŞ DÜŞTÜ

 

Oğul, oğul

Senden sonra hayatımda çok şeyler değişti

İçtiğim su bile, seninle lezzetliymiş.

O çok sevdiğin yemeği pişirmez oldum.

Meğer yaşamak seninle güzelmiş.

Ne gün saydım ardından, ne hafta ne Ay.

Saatler nefesinle dönermiş.

Hep bekledim seni oğul, hep bekledim.

Ellerime güneş düştü, üşüdüm

Sen gelmedin.

Dün gece gökyüzüne baktım. Ay dolunaydı.

Kendimce çizdim seni Ay’ ın beyazına

Ay dedim de oğul, aklıma bir şey takıldı.

Bizim bakkalın oğlu Mehmet Can’ ı her gördüğümde,

Sana benzetip, pür dikkat seyrederim.

Hiç alakanız yok oysa.

Sen biraz esmerce, o buğday tenli.

Senin gözlerin iki kara zeytin tanesi,

Onun ki ise deniz mavisi.

Ne boyunuz posunuz benzer birbirine,

Ne saçlarınızın rengi.

O da sen gibi anasının bir tanesi.

Her sabah bana bir ekmek getirir.

O zaman sarılırım, koklarım.

Mehmet Can’ ı sen diye öperim.

Ama o sen değilsin be oğul.

Kömür gözlüm, ömür törpüm.

Ocağımın dibek taşı,

Bacamın tüten dumanı.

Hep bekledim seni oğul, hep bekledim.

Ellerime güneş düştü, üşüdüm.

Sen gelmedin.

Hiç adetim değil ama.

Geçenlerde gündüz vakti uyuyakalmışım.

Rüyamda seni gördüm oğul.

Boyuna posuna kurban olduğum.

Endamına vurulduğum.

Yarısına değil,

Tüm yüreğimi yanında yolladığım.

Kömür karası gözlerini ellerime yazdığım.

Körüksüz yangınım.

Yemyeşil bir bahçede.

Arkadaşlarınla oturmuş neşeli türküler söylüyordun.

İnanır mısın oğul ?

Ben de senin gülüşüne gülüyor,

Duvarın dibinde seni seyrederken.

Aslan oğlum diye övünüyordum.

Bir an göz göze geldik.

Taa ciğerime kadar işledi bakışların birden.

Gayri dayanamam ben bu hasrete

Ya beni de götür, ya sen de gitme

Türküsünü söylemeye başladın.

Asıl sen gittin be, sen gittin.

Beni götürmedin.

Hep bekledim seni oğul, hep bekledim

Ellerime güneş düştü, üşüdüm.

Sen gelmedin.

Ne zaman camın önüne otursam,

Geliverecek gibi,

Sokağın başındaki köşeye dikilir gözlerim.

O gitti gelmez diye söylenen Ayşe teyzene

Düşman gibi kinlendim.

Ben, bende değilim oğul

Avuçlarını aç bak, ben sendeyim

Yüreğinin yanındaki, yüreğim.

Meğer yaşamak seninle güzelmiş.

Hep bekledim seni oğul, hep bekledim.

Ellerime güneş düştü, üşüdüm.

Sen gelmedin.

Sen gelmedin.

 

Pervin Beyhan TEKTEL

82
0
0
Yorum Yaz